Krzysztof Skiba: Dojenie węża

Krzysztof Skiba

W Polsce mało jest węży, a te co są, to niezbyt jadowite. Z dojenia owieczek bożych to można w kranie wódki i bigosu dobrze żyć, ale z dojenia węży raczej kiepsko.

Nowy minister edukacji to chyba nawet zębów nie myje, bo zawsze jak coś powie, to strasznie cuchnie średniowieczem. Prezydent Duda, co go przewagą kilku głosów oddanych z Kraśnika, wybrali na posadę partyjnego notariusza, chyba już od jesieni śmiga na nartach, bo ani o nim widu, ani słychu.

Wraz z wzrostem chorych, jesień szykuje się dla branży turystycznej i rozrywkowej tragicznie. Skończyło się granie plenerowe, a w klubach niewiele się dzieje, bo nie może ze względu na sanitarne ograniczenia. Tylko patrzeć jak zamkną te niedobitki, które jeszcze działają.

Sprawdziłem w Internecie jakie są najmniej popularne zawody. Pomyślałem, sobie, że może się szybko przekwalifikuję na zawód, w którym nie ma tłoku. Okazuje się, że bardzo poszukiwani są w Polsce zawodowi mordercy. Niestety nie mam do mokrej roboty przekonania i kwalifikacji. Świat potrzebuje też specjalistów, którzy obsługują płuco-serca w szpitalach. Tu potrzebna jest specjalistyczna wiedza więc odpada. Rynek pracy czeka też na osoby, które potrafią doić węże. Okazuje się, że węże doi się z jadu, a ten jad wykorzystuje do produkcji trucizn lub lekarstw.

W Polsce mało jest węży, a te co są, to niezbyt jadowite. Z dojenia owieczek bożych to można w kranie wódki i bigosu dobrze żyć, ale z dojenia węży raczej kiepsko. Trafiłem jednak na zawód, który może okazać się strzałem w dziesiątkę. Tester psiej i kociej karmy! Mam już w jedzeniu karmy dla domowych zwierząt doświadczenie, bo dawno temu pisarz Paweł Dunin Wąsowicz namówił mnie, Kasię Nosowską i Muńka Staszczyka na happening dla pisma Machina pod hasłem "Artyści schodzą na psy". W uroczym plenerze nad Wisłą wszyscy w trójkę zajadaliśmy się kocimi i psimi przysmakami wydając poetyckie recenzje zwierzęcej karmy. Muniek zjadł wszystko, nawet najbardziej śmierdzącą kocią padlinę. Ukazał się z tego wydarzenia fotoreportaż i wyszła nawet okolicznościowa pocztówka . Czuję, że to jest to, bo w ciężkich czasach to i psie żarcie przejdzie przez gardło, a szczekać przecież też potrafię. Tak więc zapraszam do współpracy producentów psich i kocich przysmaków. Może namówię Kasię i Zygmunta by razem badać bukiety smakowe psich potraw? Wszak była dawno temu taka reklama, że pedigree to "pokarm czempionów".

Krzysztof Skiba