Marcin Zegadło. Z cyklu: Dziennik pandemiczny. 13.03.2020 – piątek (wieczór)

Marcin Zegadło - poeta, publicysta

Cała ta pandemiczna zmora trafiła na czas, kiedy rządzą nami ludzie, którzy od ponad pięciu lat oszukują nas i nie mówią nam prawdy. Kłamią. W związku z tym trudno będzie zaufać tej ekipie w sprawie tak zasadniczej, jak nasze bezpieczeństwo, zdrowie, a ostatecznie - w sprawie naszego życia. Niestety nie mamy wyjścia i musimy zaufać ludziom pokroju Morawieckiego, co samo w sobie jest równie straszne, jak pandemia

Większość dnia spędzam z dziećmi. Moja dwójka i syn siostry. Bawią się i głośno krzyczą. Lubię to. Kiedy krzyczą i śmieją się głośno, kiedy się kłócą, kiedy trzeba je uspokajać i usiłować zapanować nad nimi w jakiś ponadnaturalny sposób – to znaczy, że wszystko w porządku, to oznacza, że są zdrowe. Więc przez większość dnia hałas i zamieszanie.

„Ze wszystkiego musisz zrobić tekst? Nawet z tego?” – pyta Wi, kiedy to piszę.
Ze wszystkiego muszę zrobić tekst. Nawet z tego. Fakt.

Syn krzyczy do córki. „Zarazisz się! Zobaczysz, zarazisz się jak nie będziesz myła rąk!”. A córka odkrzykuje „Dupa, dupa, dupa!” – a tym samym zachowuje się dokładnie tak jak polski Episkopat, kiedy mówi mu się: „Zamknijcie kościoły”, a Episkopat jak moja czteroletnia córka, że „dupa” i kościoły jak były otwarte, tak są otwarte.

Wierni Chrystusowi zabiorą nas ze sobą na epidemiczną wycieczkę, czy tego chcemy, czy nie. Tak samo zresztą, jak dyrekcje urzędów, które w znacznej części wciąż są czynne, otwarte. Pozostaje nam zacząć wierzyć w życie wieczne i to, że być może tam, ta bezmyślność, która goni ludzi do kaplic i urzędów, skończy się definitywnie.

Rano czepiam się, że kościoły otwarte, że msze idą pełną parą, tymczasem to samo dotyczy galerii handlowych.

Częstochowska galeria dementuje pogłoski o jej zamknięciu – donosi Wyborcza.

A skoro galeria dementuje, to kogoś fakt jej prognozowanego zamknięcia musiał jednak zmartwić. Otóż są pośród nas tacy, którzy chętnie zrobiliby zakupy wespół z tysiącami innych. Przecież jeśli ktoś goni po sklepach w celu zakupy modnego wdzianka lub chce otworzyć sezon zakupem butów z nowej kolekcji, to znaczy, że ten ktoś nie może być chory. On musi być zdrowy. Więcej – on musi mieć końskie zdrowie, ponieważ wytrzymać w galerii handlowej maraton zakupów, to jest wyzwanie dla tych, których dobór naturalny wyróżnił szczególną wytrzymałością i odpornością nie tylko na wirusy.

Naturalnie galeria nie pozostawia klientów samym sobie. Ktoś, kto wypowiada się dla niej do gazety mówi, że w toaletach znajdują się dozowniki ze „specjalnym mydłem”. Na czym polega „specjalność” tego mydła już nie wyjaśnia. Może to mydło „antykoronawirusowe”, może wystarczy zamiast siedzieć w domu, po prostu umyć łapska „specjalnym” mydłem z galerii jurajskiej w Częstochowie i chuj. Problem z głowy.

Handel i wiara to jest siła. A za jednym i drugim ostatecznie stoją konkretne pieniądze. I żywi ludzie, żaden tam, kurwa, „duch przedsiębiorczości”, ani „duch święty”. Ludzie. Żywi. Jeszcze zdrowi. Fakt.

Poważny problem widzę jednak gdzieś indziej. Otóż cała ta pandemiczna zmora trafiła na czas, kiedy rządzą nami ludzie, którzy od ponad pięciu lat oszukują nas i nie mówią nam prawdy w różnych sprawach. Kłamią w kwestiach dotyczących naszej historii, naszej gospodarki, stanu finansów państwa, stanu naszej obronności oraz swojego rzeczywistego stosunku do naszej obecności w strukturach unijnych, w związku z tym trudno będzie zaufać tej ekipie w sprawie tak zasadniczej, jak nasze bezpieczeństwo, zdrowie, a ostatecznie - w sprawie naszego życia, co w gruncie rzeczy poważnie komplikuje naszą sytuację, ponieważ niestety nie mamy wyjścia i musimy zaufać ludziom pokroju Morawieckiego, co samo w sobie jest równie straszne, jak pandemia. Fakt.

Marcin Zegadło

Marcin Zegadło. Z cyklu: Dziennik pandemiczny. 12.03.2020 r. – czwartek (wieczór) Ktoś policzył, że wskutek zakażenia koronawirusem umrą miliony

W Poznaniu. Kobieta przed sześćdziesiątką. Z tekstu prasowego wynika, że cierpiała na inne ciężkie schorzenia. Zawsze coś na pocieszenie. Dbają o nas w działach informacyjnych. A w kościołach wciąż modlić się będą na potęgę. To ma sens – jeśli zgodzić się z Ernstem Blochem, który powiedział kiedyś, że „nie cud, lecz śmierć jest ukochanym dzieckiem wiary”. Najwidoczniej ciągnie wilka do lasu.